Telecombeleid moet durven gas geven en durven consumenten beschermen. 15 miljoen gezinnen in de VS & Japan surfen niet meer op internet via de telefoonlijn of TV-kabel, maar via een glasvezel. In Belgie zijn er nauwelijks enkele honderden testgebruikers. Een performant telecomnet is de ruggengraat voor een innovatieve kenniseconomie. Het is aan de politiek om een Vlaanderen te creeren waar het aantrekkelijk is om te innoveren en waar een faire concurrentie speelt tussen de telecombedrijven. Wie telecom zegt, denkt spontaan aan dure tarieven, complexe tariefformules en vele kleine lettertjes. Consumentenbescherming moet niet alleen gericht zijn op iPhone gebruikers en technologie freaks, maar ook jongeren, ouders, hoog- en laaggeschoolden, oma en de KMO om de hoek. Ik ontving verschillende meldingen van gedupeerden van betalende nummers, beltonen, ... . Enkele rotte appels verzieken de korf. Deze misbruiken maken dat Belgen zeer terughoudend zijn EN blijven met betrekking tot het gebruiken van nieuwe gsm-toepassingen. Vanuit deze bekommernis stelde ik al verschillende vragen over dit onderwerp aan de bevoegde ministers en diende ik wetsvoorstellen in. Het wetsvoorstel 'bill shock' is er een van. Heel wat consumenten krijgen soms bij het ontvangen van hun telecomfactuur een zogenaamde "bill shock": hun factuur blijkt onverwacht een veelvoud te zijn van gewoonlijk. Dit is vaak te wijten aan diefstal van hun gsm of laptop, junior die op een regenachtige woensdagnamiddag de kostprijs van belspelletjes verkeerd had ingeschat, een verblijf in het buitenland, ... Bij piekverbruik moet de consument tijdig een waarschuwing per sms krijgen.
07/12/2009 14:50:30
Tussenkomst bij wetsontwerp houdende instemming met het verdrag inzake clustermunitie, gedaan te Dublin op 30 mei 2008
Mijn tussenkomst in de plenaire zitting van de Kamer van Volksvertegenwoordigers (zitting 3/12/2009):
De
voorbije vijftien jaren heeft ons land een vooraanstaande rol gespeeld in de
strijd tegen wapens die volgens het Internationaal Humanitair Rechteen 'overbodig lijden' veroorzaken. Met de wet
van 9 maart 1995 betreffende antipersoonsmijnen, valstrikmijnen en soortgelijke
mechanismen was Belgie het eerste land dat een verbod op het gebruik ervan
instelde. De gevolgen op humanitair vlak van clustermunitie zijn op zijn minst
even dramatisch als deze veroorzaakt door antipersoonsmijnen.Clustermunitie veroorzaakt immers een enorme
economische, sociale en psychologische bedreiging voor burgers. Meer dan 98%
van alle bevestigde slachtoffers van deze wapens zijn overigens burgers. Het
lijstje van de landen die getroffen zijn en vaak nog steeds te lijden hebben,
is spijtig genoeg te lang om hier op te noemen. Het is dan ook niet
verwonderlijk dat ons land zich andermaal heeft ingespannen om tot een
internationaal aanvaard en juridisch bindend instrument tot verbod te
komen.Ook hier heeft Belgie, voor een
stuk geinspireerd door de ervaringen rond antipersoonsmijnen,een pioniersrol gespeeld alleen al door via
eigen nationale wetgeving te anticiperen op een internationaal verdrag. Door de
wet van 18 mei 2006 tot aanvulling van artikel 4 van de wet van 3 januari 1933
op de vervaardiging van, de handel in en het dragen van wapens en op de handel
in munitie wordt het gebruik van 'submunitie' verboden.
Een
verbod via interne wetgeving is uiteraard niet voldoende om tot een wereldwijd
verbod te komen. Bovendien bestaat er reeds een internationaal kader in de
strijd tegen het gebruik van clustermunitie was. Maar dat was - althans tot december 2008 -inadequaat en veel te beperkt. Gelijktijdig
met het Belgische voorstel heeft Noorwegen het initiatief genomen om los van de
VN tot een verbod te komen op clusterbommen wat uiteindelijk uitmondde in het
voorliggend verdrag. Op ruim anderhalf jaar is de internationale gemeenschap
erin geslaagd om een internationaal Verdrag op 3 december 2008 ter
ondertekening voor te leggen.
Vanuit
de ervaring die de internationale gemeenschap heeft opgebouwd in de strijd
tegen de antipersoonsmijnen, zet dit Verdrag inzake het verbod op
clustermunitie nog een stap verder. Naast de wereldwijde ban op de productie en
het gebruik van clustermunitie, voorziet dit verdrag ook de nodige instrumenten
in de hulpverlening voor de slachtoffers en hun families alsook in de ruiming
van de getroffen gebieden. Deze twee elementen zijn van cruciaal belang voor de
wederopbouw van een getroffen land of regio, en voor de reintegratie van
slachtoffers in het maatschappelijk leven.
De
vooraanstaande rol die ons land heeft gespeeld, willen we extra in de verf
zetten via de snelle ratificatie van het Verdrag. Daarom wil ons land nog voor
het jaareinde, met andere woorden een jaar na de ondertekening,het Verdrag ratificeren. Hierdoor kunnen we
ons aansluiten bij de 24 landen die ons reeds voorafgegaan zijn. Het is immers
onze bedoeling om zeker te eindigen binnen de eerste 30 landen. Dit laatste
aantal is van cruciaal belang want zes maanden na dertigste ratificatie kunnen
de bepalingen van het Verdrag in werking treden.Aangezien dit een gemengd Verdrag is, roepen
we de deelstaten die hun parlementaire goedkeuring tot op heden nog niet hebben
gegeven, ook op om de parlementaire behandeling zo spoedig mogelijk af te
ronden.
De CD&V-fractie zal uiteraard dit historisch verdrag
goedkeuren. Maar tegelijkertijd willen we aan de regering de boodschap meegeven
om in bilaterale contacten en op internationale fora die landen die tot op
heden het verdrag niet hebben ondertekend of geratificeerd en die vaak behoren
tot de grootste producenten en gebruikers, aan te zetten om dit alsnog te doen.
Want pas dan kan men echt een halt toeroepen aan deze wapens die onnodig
humanitair leed veroorzaken.
05/10/2009 11:30:24
Een marathon lopen: check
01/10/2009 13:50:19
Luikse wafels in Bergen
Eerst huldigde prins Filip het monumentale station van Luik in, dit weekend was de spoorwegkathedraal van Antwerpen aan de beurt. Een mooi
staaltje van wafelijzerpolitiek, jing en jang in harmonie. Het station van
Luik-Guillemins kreeg - zacht uitgedrukt - een ambitieuze overkapping in glas
en staal. Niet alleen 65.000
m3 beton en de hoogte van de overkapping - 200 meter - maar ook de
kostprijs zou gevoelige reizigers kunnen doen duizelen: 312.000.000 euro voor
enkel het gebouw. De initiele raming bedroeg 225.000.000 euro.
Liege-Guillemins, in Hasselt Liege-Limburg genoemd, in het zuiden gemeenzaam
Liege-Megalo, is een station met op weekdagen 13.463 pendelaars, het 11e
station van Belgie.
Het inwijdingsfeest in Luik kostte 650.000 euro, enkel
verzuurde mensen fronzen even bij deze getallen, dat spreekt. Een opening
zonder kniplint is als een Luikse wafel zonder slagroom. Bij de opening van het
vernieuwde station Antwerpen-Centraal een week later had de NMBS een aantal
schrijvers gevraagd een dag in de inkomsthal aanwezig te zijn (actie
stationsroman). Herman Brusselmans, rechttoe rechtaan als altijd, zei hierover
in De Laatste Show: "... voor het
geld natuurlijk. Weet je die NMBS heeft ongelooflijk veel geld. Op die ene dag
heb ik evenveel verdiend als door 18.000 boeken te verkopen."
Is elk van de 13.463 pendelaars in Luik er zich van bewust dat de belastingbetaler 23.175 euro per pendelaar investeert om deze warme voeten en een droog hoofd te bezorgen? De onderhoudskosten zijn niet meegerekend, de
NMBS-Holding werkt aan een boekhoudsysteem om de onderhoudskosten van een
station te kennen.
Tegen 2014 zal ook het station van Bergen worden omgebouwd.
Recent werd een futuristische maquette van de constructie in glas en staal
gepubliceerd. De kostprijs werd initieel geraamd op 110.000.000 euro. Op
weekdagen telt het station van Bergen 10.387 reizigers, in de weekends 2.800. Ik
begrijp dat er een regionaal evenwicht moet bewaard worden. Wanneer men in Luik
wafels krijgt, wil men in Bergen chocolade. Maar 310.000.000 en 110.000.000
euro zijn bijzonder grote bedragen voor stations met gelijkaardige reizigersaantallen als Kortrijk of Denderleeuw.
Ik geloof dat een station een ankerpunt van een stad kan
zijn, een monument voor reizigers, wandelaars en kooplustigen. Altijd een
essentiele schakel in de mobiliteit, vaak een stuk erfgoed, soms zelfs een
toeristische attractie. Maar ik weet ook dat het verbouwen van stations
aanzienlijke investeringen vraagt uit overheidsmiddelen. Middelen waarvan het
wenselijk is dat ze bijzonder effectief en efficient besteed worden. Vele
stations schreeuwen om renovatie. Van een doos met kleine wafels kan men veel
langer eten. Is het bij slecht weer niet tochtig toeven onder het naar alle
kanten geopend gewelf, vroeg men in Luik aan de architect Santiago Calatrava.
Mensen die naar het station komen, hebben toch meestal hun jas aan, was het
zonnige antwoord.
Een gebouw van 312.000.000 euro. Een absurde berekening: met
dit bedrag kan men 45 jaar lang iedere treinreiziger een paraplu cadeau doen.
Het stationsgebouw van Antwerpen - 404 miljoen euro renovatie- doet het al een
stuk beter in de parapluschaal: 31 jaar. Het afgewerkte station van Leuven? 5
jaar paraplu. Het toekomstige station van Bergen? Tussen de 23 en 30 jaar
paraplu.
Nieuwe stationsgebouwen en hoge overkappingen zorgen noch
voor een extra toename van het aantal reiziger noch voor een hogere reizigerstevredenheid.
De meest tevreden reizigers zijn deze die opstappen in het (nog niet
vernieuwde) station van Bergen. Ik vroeg daaromtrent de cijfers op aan de
minister van Overheidsbedrijven Steven Vanackere. Van zeer groot belang zijn
aspecten als inter-modaliteit en stiptheid. Meer investeren in parkings vlak
naast de sporen en in rollend materieel op de sporen zou de klantentevredenheid
en - gelet op de vele pannes - de stiptheid en capaciteit ten goede komen.
De financiering in spoorweginfrastructuur en stations is
onderworpen aan een 60/40-sleutel tussen het Vlaamse en Waalse gewest. De
komende 3 jaren zal de NMBS Holding 1 miljard euro investeren in het vernieuwen
van de stations. Het aantal reizigers verhoudt zich intussen als 64/36 (cijfers
NMBS 2007). Dit komt overeen met 32.000.000 euro extra investeringen in de
stations van het Waalse gewest, een geste hopelijk ten voordele van de
reiziger. Van betonboulemie wordt de reiziger niet beter. Moet een stad kunnen
investeren in een prestigieus monument als ankerpunt voor stadsvernieuwing?
Jazeker. Moet een gewest zelfstandig kunnen beslissen om bijkomend te
investeren in spoorinfrastructuurnoden? Absoluut! Zolang de spoorwegwafel maar
goed gesmaakt en volop geconsumeerd wordt!
Roel Deseyn
Achtergrond
Station
Plaats
Reizigers per weekdag
Reizigers-tevredenheid(*)
Einde van de werken
Stand van de werken
Brussel-Centraal
1
74.640
2009
afgerond
Antwerpen
5
26.659
6,7
2013
bijna afgerond
Leuven
6
13.463
2009
afgerond
Luik-Guillemins
11
13.463
6,9
2009
afgerond
Bergen
14
10.387
7,3
2014
nog te starten
(*) Gemiddelde tevredenheid in de stations van de NMBS-Holding is 6,9.
Station
Oorspronkelijke raming
Huidige raming
Brussel-Centraal
22.000.000 (fase 3)
Leuven
45.000.000
61.500.000 (2008)
Luik-Guillemins
225.000.000 (1997)
310.000.000 (2009)
Bergen
110.000.000 (2008)
110.000.000 (2008)
Ter illustratie
Ontwerp station Bergen:
Station Leuven:
Station Luik-Guillemins:
http://www.roeldeseyn.be/upload/feed.xml
30/06/2009 17:24:16
"Federaal volksvertegenwoordiger Roel Deseyn werkt in stilte verder. Politiek is hard maar boeiend."
In de visie van 26 juni 2009 verscheen volgend artikel van de hand van Dominique Coopman (ACW-verbond Zuid en Midden West-Vlaanderen):
Terwijl Kris Peeters een nieuwe Vlaamse regering vormt
met CD&V, NVA en Sp.a, lijkt federaal Belgie wel ondergesneeuwd. Maar Roel
Deseyn weet beter. Vanuit zijn thuisbasis in Bellegem heeft de 32-jarige
volksvertegenwoordiger een prachtig vergezicht op Kortrijk en op de windmolens
aan de E17, maar evengoed houdt hij een groot oog op de wereld gericht. "De
Vlaamse verkiezingen hebben niet veel invloed op het federale parlementaire
werk gehad. Wij blijven hard doorgaan tot half juli met de voorbereiding op de
begroting van 2010 en 2011 (moet af op 13 oktober), met het probleem 'asiel en
migratie' (najaar) en met de staatshervorming (BHV, voorjaar 2010). Maar we
stemmen vooral ook veel ogenschijnlijk kleinere maar levensbelangrijke wetten,
denk de wet op het alcoholslot en de speekseltest waarvoor ik initiatief nam."
Roel Deseyn raast
door zijn leven en werk. Elke dag een pak post van 25cm hoog, honderden mails
die smeken om een antwoord. Van vragen over GSM-bedrog en visverloven over
rijbewijs en huren tot de aanleg van een wandelpad en de erkenning van een
doodgeboren kind. "Als politici zijn we zeer toegankelijk maar ik vind dat
fijn. Ik vlieg er ook graag in, ga graag in debat, over de meeste diverse
onderwerpen."
De steun van Edith
Rust? "Ik ga
soms lopen, dat helpt me mijn hoofd leeg te maken. Maar het belangrijkste is de
psychologische steun van het thuisfront: Edith en de kinderen (Henry 5;
Marie-Laure, 3; en Auguste, 18 maand), die dat 'begrijpen' en die niet reclameren
dat je elke avond weg bent of regelmatig in het buitenland." Een boek? Dat
lees ik liever dan een 'lege' krant, al moet het vaak in stukjes, tijdens het
wachten op een trein of vliegtuig.
Veel wetgevend initiatief
Federaal
volksvertegenwoordiger Deseyn, parlementair op zijn 26ste (nu zeven jaar),
houdt de vinger aan de pols in tal van politieke dossiers. Bekend voor ons zijn
z'n wetgevend werk inzake het overlevingspensioen en de grensarbeid.Hij schermt ook met de mobiliteit
(goederenvervoer per spoor) en de verkeersveiligheid (hij nam initiatief voor
het alcoholslot en de speekseltest, en de veiligheid van motorfietsen). En hij
waakt over de dienstverlening van Telecom (sociaal tarief, ethische code
belspelletjes en veilig Internetten), de post (kantoren) en de NMBS
(reizigersinfo, stiptheid en comfort). "Door de liberalisering van de
energiemarkt, is de consument de weg kwijt. Er is meer heldere informatie
nodig. Maar ook bescherming op Internet-handelingen. Denk aan het sms-verkeer,
tax on web, maar bv. ook van je pensioengegevens die ergens op een computer
staan. Is die informatie voldoende beveiligd? Ik ben daar als jonge
parlementair en (bijna) als enige mee bezig, samen met een wetenschappelijk
medewerker van CD&V."
Wereldburger Deseyn
Aan de muur een
grote wereldkaart. Roel Deseyn is ook wereldburger en actief in de Commissie
Buitenlandse betrekkingen."Op
buitenlandse zending gaan is enorm verrijkend. Het klinkt ook erg exotisch.
Maar meestal is het hard werken. Ik heb samen met Groen een wetvoorstel rond 'Waardig werk' ingediend, de campagne waar Wereldsolidariteit en ACV stevig
werk van maken. Ik heb samen met o.m. de Parti Socialiste (PS) een resolutie
laten stemmen die de Iraanse verzetsbeweging schrapt uit de lijst van
terroristische organisaties, dat liever dan braaf en lijdzaam toekijken. Ik had
deze morgen een groep Indianen uit Colombia op bezoek. In Colombia worden veel
vakbondslui opgepakt en vermoord. En toch zal het de strijd om arbeidsrechten
zijn die het Colombiaanse leven beter zal maken. Ons land is voortrekker in het
verbod van clusterbommen en (recent) van verarmd uranium: we kunnen dat op de 'wereld'agenda plaatsen wanneer we per 1 juli 2010 het Europees voorzittersschap
opnemen."
Benin in teken van overleven
"Maar wat me
het meest bezighoudt op vandaag is het Belgisch fonds voor voedselveiligheid.
In dat verband mocht ik een missie leiden naar Benin. Een zeer intense maar
boeiende ervaring. Elke dag vergaderen tot 's avonds laat. We ondersteunen er
i.s.m. Wereldsolidariteit en CM allerlei kleine projecten, kleine cooperatieven
die micro-kredieten geven of startende ziekenfondsen. Maar we openden er ook
een nieuw gebouw waar ze nu garnalen kuisen en verpakken, wat hen toegang geeft
tot de Europese markt. De wereld is wreed. In veel gezinnen in Benin staat
alles in het teken van het overleven. Een derde van de kinderen van 5 jaar
werken op het veld, er is water noch elektriciteit. Maar met heel kleine
bedragen, en lokale mensen die verantwoordelijkheid leren dragen, kan je er een
hele dorpsgemeenschap organiseren."
De kunstjes van Henry
De kleine Henry is
in de ban van zijn diabolo. "Papa, kijk eens wat ik kan," komt hij zijn nieuwe
kunstjes fier als een gieter tonen. Marie-Laure kijkt een beetje beteuterd. Tot
mama (en glaskunstenares) Edith de twee komt halen om te vertrekken richting
Roeselare. Het is vrijdagavond en toevallig voor een keer de omgekeerd wereld:
Roel zal thuiswachten bij de kleine (beetje zieke) Auguste.
Investeren in eigen streek
Wij blikken
intussen nog even terug op de voorbije Vlaamse en Europese verkiezingen. "Ik
vond het fijn om de andere kandidaten te ondersteunen, en het resultaat was zo
goed. We kwamen intussen al samen op het kabinet Crevits om er onze
West-Vlaamse accenten te uiten. Het ging er om openbare werken, fietspaden, een
betere mobiliteit. Maar ook om wonen, (grensoverschrijdend) werken en allerlei
energiemaatregelen, denk aan de windmolens die ik - zoals het ACW - het liefst zie
binnen een cooperatieve. Te weten dat het financieel plaatje waarover we praten
erg krap zal zijn en van iedereen inspanningen zal vragen, en dat we tegen 2015
een serieus antwoord willen bieden op het vraagstuk van de vergrijzing."
