We zijn momenteel in de 2de helft van de 52ste legislatuur van het Federale Parlement aanbeland. De politieke wereld kreeg sinds de federale verkiezingen van 2007 in stijgende mate heel wat verwijten over zich heen. De rode draad die hierbij werd aangehouden, was er één van non-beleid, verstarring en het handelen in functie van eigenbelang. Het debat over de grond hiervan zou uren in beslag nemen en ik ben uiteraard bereid om dit bij gelegenheid eens ten persoonlijken titel met u te voeren. Laten we het er momenteel bij houden dat dit beeld deels terecht, maar ook deels ten onrechte wordt geschetst.
Ik ben er van overtuigd dat er -ondanks het moeilijke politieke, economische en maatschappelijke klimaat waarin heden ten dage gewerkt wordt- plaats is en mogelijkheden zijn om op een positieve manier aan politiek te doen. Politiek die realistisch en resultaatgericht is. Politiek die niet blind is voor de toenemende tred naar mondialisering, maar ook rekening houdt met de navenant groeiende individuele noden van mensen, groepen en vereningingen in onze omgeving. Politiek die voldoende rationele argumenten aanhaalt, maar niet blind is voor emotie. Politiek die trouw blijft aan principes, doch hierbij niet verzaakt aan de noodzaak om oplossingen te vinden voor alledaagse problemen.
Dit is de algemene richtlijn die ik mijn werk tracht te hanteren. Ik hoop dat u na uw bezoek aan deze site iets meer overtuigd raakt of blijft geloven in de meerwaarde van de politieke en parlementaire werkzaamheden. Politiek heeft immers die steun nodig om haar geloofwaardigheid te handhaven of te herwinnen. Zonder draagvlak is er immers geen sprake van politiek. Graag wil ik u -mede via deze website- overtuigen van deze meerwaarde.
