|
|
 |
Gesprek (Interview Maxim Honoré en Frederik Varlet) |
Op een regenachtige dag hadden we een afspraak met Roel Deseyn, volksvertegenwoordiger bij CD&V, in zijn secretariaat in Bellegem.
Was u van jongs af aan al geïnteresseerd in de politiek?
Roel: Ik was van jongs af aan wel al geïnteresseerd in de politiek, maar niet zo fanatiek dat ik iedere dag wilde weten wat er gebeurde in België en wat de regering en elke minister deed. Ik volgde wel de actualiteit en het nieuws in het algemeen. Maar ik was niet specifiek een freak i.v.m. politiek. Dat kwam pas later, toen men mij in 1999 vanuit de partij vroeg om op een lijst te staan. Toen was ik 21 jaar, dat is de minimumleeftijd om mee te doen aan de verkiezingen. Vanaf toen ben ik de politiek wel intens beginnen volgen. Want hoe meer je erover weet, hoe boeiender het wordt. Maar ik had wel al bepaalde voeling met politiek want in het 6e leerjaar had mijn juffrouw op mijn rapport geschreven: “Je bent een leider, ga maar in de politiek.”
Wat hebt u gestudeerd?
Roel: In het middelbaar heb ik Latijn-Wiskunde gestudeerd. Daarna heb ik aan de universiteit in Kortrijk Romaanse talen gestudeerd. Mijn specialiteiten zijn Frans en Italiaans. Na deze 2 jaar in Kortrijk heb ik een tijdje in Avignon gestudeerd. En ik heb mijn studies afgemaakt in Leuven. Daar behaalde ik mijn diploma “Licentiaat Romaanse talen”. Maar ik had nog geen zin om te stoppen met studeren, want er was nog zoveel interessants te studeren. (lacht) Toen heb ik media- en informatiekunde gestudeerd, en ik heb er nog een lerarenopleiding bijgedaan.
Bent u nu perfect drietalig?
Roel: Nederlands, Frans en Engels beheers ik heel goed. Italiaans gaat redelijk. En Duits lukt een beetje, maar daar ben ik geen specialist in. Dit is zeer nuttig in de kamer, want daar is alles tweetalig. Alle debatten worden namelijk gevoerd in het Frans of in het Nederlands. Zo kun je onmiddellijk inpikken op wat gezegd wordt door de Walen en hoef je de vertaling niet af te wachten en je hoort ook beter wat er écht gezegd wordt.
Ik zit ook in buitenlandse zaken dus ik kom regelmatig met veel mensen internationaal in contact. Mijn Frans is beschaafder dan mijn Nederlands want mijn Nederlands is nogal dialectisch. (lacht)
“Kiezen voor CD&V was een bewuste keuze.”
Hoe bent u dan uiteindelijk in de politiek terechtgekomen?
Roel: In 1999 waren er verkiezingen voor de Kamer, de Senaat en het Vlaams Parlement. Men zocht nog een jongere vanuit het Kortrijkse om op de lijst te staan. Zo kwamen ze bij mij terecht en ik heb toen bewust gekozen voor de CVP die nu CD&V is. Sindsdien ben ik daar heel intensief mee bezig geweest. Het is natuurlijk geen toeval dat je zomaar in de politiek rolt. Ik denk dat dat geleidelijk wordt opgebouwd als je wat verantwoordelijkheid neemt, bijvoorbeeld in de muziekvereniging, in de school en in de jeugdbeweging. Het is ook een voordeel als je veel mensen kent en als je sociaal actief bent.
Ik stond toen 3e opvolger op de lijst. Dat is niet meteen een plaats die rechtstreeks verkiesbaar is. Maar door het vertrouwen van de voorzitters van de partij ben ik in 2002 toch in het parlement kunnen komen. Vorig jaar moest ik me dan bewijzen door op de 5e effectieve plaats te staan. En dat is gelukt, met meer dan 20 000 stemmen.
Waarom koos u voor de CD&V?
Roel: Kiezen voor CD&V was een bewuste keuze. Ten eerste omdat ik ervan overtuigd ben dat deze de enige partij is die een programma aanbiedt voor alle mensen, niet voor één bepaalde groep, maar werkelijk voor de hele maatschappij. Ze biedt een programma aan voor alle soorten beroepen. Ook voor mensen met een handicap en werklozen. Men probeert eigenlijk mensen te verzoenen binnen de partij.
Een tweede punt is dat CD&V de enige partij is die kiest voor de vereniging, voor menselijke ontmoeting en voor warmte in de samenleving. Ze vraagt niet wat de verenigingen kunnen voor de overheid, maar wat de overheid kan doen om die verenigingen maximaal te ondersteunen. En de CD&V toont de meeste waardering voor het vrije initiatief van die verenigingen. Er zijn partijen die vinden dat als ze geld aan een vereniging geven, ze er baas kunnen over spelen. Maar wij vinden het al heel waardevol dat de mensen elkaar ontmoeten, hetzij in een jeugdbeweging, hetzij in een tuningclub, hetzij in gelijk welke vereniging. Dat verdient al genoeg aandacht om het maximaal te ondersteunen. Hierin onderscheiden wij ons van andere partijen. Dat vind ik bijzonder interessant.
Moet u dan vaak naar het buitenland?
Roel: Ik moet redelijk veel reizen omdat ik in de commissie Buitenlandse Zaken zit. Het is dus logisch dat wij meer internationale contacten hebben, dan mensen van een andere commissie. Zo had ik onlangs een vergadering in Vietnam. En in november was ik in China. Ik krijg ook veel uitnodigingen van organisaties als Pax Christi, 11.11.11 en Broederlijk delen, waarin ze vragen om mee te gaan naar Centraal-Afrika, of naar Israël of Palestina. Maar ik kan daar niet altijd op ingaan want het werk gaat hier ook voort en dat reizen kost natuurlijk veel geld. Maar als het een officiële missie is, komt het parlement wél tussen, maar dat gebeurt niet altijd. Dus ik moet een beetje proberen te doseren in mijn aanwezigheid in het buitenland.
U hebt het vast druk, wat vindt uw vrouw daarvan?
Roel: Dat is een goede vraag. (lacht) Het is niet gemakkelijk om de partner van een politicus of politica te zijn. Want wij zijn natuurlijk niet veel thuis. Maar als je er dan nog verschillende mandaten bijneemt, zoals het burgemeesterschap of advocaat, dan wordt het wel superdruk. Ik vind dat een parlementaire taak al zoveel werk is dat die moeilijk te combineren valt met iets anders. Het is ook al moeilijk om het te combineren met het familieleven. Dus probeer ik om ’s morgens en in de vooravond een uurtje thuis te zijn. Want als je bijvoorbeeld in Brussel bent, kunnen de vergaderingen soms uitlopen tot na 11 uur. Het is niet altijd even gemakkelijk maar het is wel belangrijk dat je de steun hebt van het thuisfront. Soms moet ik wel eens vergaderingen kunnen afzeggen. Maar ik heb daar moeite mee. Ik probeer altijd te gaan waar ik gevraagd ben. Binnen een paar weken komt er een kindje, dan zal ik wel wat meer thuis moeten zijn. Er zijn veel mensen die in de week laat moeten werken maar wij moeten ook in het weekend werken. Er zijn veel verplichtingen en activiteiten en in België hebben de mensen de mentaliteit om te denken dat een politicus die niet overal verschijnt, geen goede is. Dikwijls begint het weekend voor mij pas op zondagavond. Maar ik doe het ook heel graag. In het weekend kan mijn vrouw soms meegaan. Maar met het kindje erbij, wordt het een andere situatie.
Wat doet u in uw vrije tijd?
Roel: Ik probeer toch enkele hobby’s te houden, ook al heb ik er weinig tijd voor. Toch tracht ik om op vrijdag een stuk van de repetitie van de plaatselijke harmonie bij te wonen, ook al is het maar een uurtje. Ik speel daar trombone of trompet. Ik ben ook nog bestuurslid van de harmonie van Bellegem.
Ik vind het wel belangrijk dat ik naast de politiek nog iets heb om mij in uit te leven. Nu het lente is, hoop ik om wat meer met de moto te kunnen rijden. Maar helaas heb ik daar weinig tijd voor.
Binnenkort zijn het verkiezingen, hoe kijkt u daar naar uit?
Roel: Ik ben heel optimistisch voor de volgende verkiezingen maar we moeten ook bescheiden blijven. Want vorig jaar stond de CD&V vooraan na de opiniepeilingen. Nu staan we ook op nummer 1. Maar er kan nog veel veranderen in de laatste week. 30% van de kiezers beslist op de dag zelf voor welke partij ze zullen kiezen. De laatste week, de week voor 13 juni, is dus heel belangrijk. Dan komt het erop aan om zeer positief in de media te komen, want de media neemt hoe langer hoe meer, een heel belangrijke rol in. De mensen moeten nu kiezen uit een lijst voor heel West-Vlaanderen, vroeger was dat enkel voor het arrondissement Kortrijk. Nu moet je bekend zijn in de hele provincie. Dus als je als voorzitter van de partij, in de laatste week een fout maakt, komt je dat heel duur te staan. De uitslag is zeer moeilijk te voorspellen. Bijvoorbeeld in ’99, stonden we er goed voor, totdat in de laatste week de dioxinecrisis uitbrak. We hebben redenen om optimistisch te zijn, want als we een aantal feiten op een rij zetten, kunnen we wel zeggen dat deze regering niet goed bezig is. Ze doen namelijk steeds maar beloften die niet meer kunnen gerealiseerd worden, want het geld is op. De mensen hebben dat nu al een beetje door, en ze zullen nu wel zien, dat wij, met CD&V, een alternatief zijn met een serieus programma. Wij durven namelijk zeggen dat belastingsverlagingen zomaar niet kunnen. We hebben het geld nodig voor het onderwijs en er zijn wachtlijsten in de zorgsector. Dit kan niet blijven duren. Wij willen onze verantwoordelijkheid nemen. Ik denk dat de kiezer dit nu wel begrijpt. Maar we mogen niet te vroeg juichen want het is maar op 13 juni dat de verkiezingen plaatsvinden.
Loopt u dan gestresst rond, de laatste week voor de verkiezingen?
Roel: Ik ben heel gelukkig dat ik dit jaar geen kandidaat ben. Ik ben vorig jaar verkozen van 2003 tot 2007. Als de regering valt, kunnen er wel vervroegde verkiezingen zijn voor de kamer. Ik hoop dat ik geen campagne moet voeren. Ik wil wel heel actief de campagne ondersteunen van ander kandidaten, van jongere mensen, van mensen in wie ik geloof. Ik voer nochtans heel graag campagne, maar vorig jaar was dat een grote investering, als jongere. Je kan moeilijk 2 keer op een jaar zo’n campagne voeren, of de schulden zouden niet meer te overzien zijn. Maar ik ben heel blij dat ik kan meewerken aan de campagne zonder zelf de stress te hebben door op een lijst te staan. Maar ik zal er alles aan doen om hard te werken voor de partij.
Maxim Honoré & Frederik Varlet
|
|
|
